Ετικέτες

hastings-1066

Ο όρος Νορμανδική κατάκτηση αφορά στην κατάκτηση της Αγγλίας από τον Γουίλιαμ δούκα της Νορμανδίας και κατόπιν βασιλέα Γουίλιαμ Ι.

Στο λόφο Senlac κοντά στο Hastings, ο δούκας της Νορμανδίας Γουίλιαμ, διεκδικώντας τον αγγλικό θρόνο αντιμετώπισε σε μάχη τον Χάρολντ II, βασιλέα της Αγγλίας (υπήρξε ο τελευταίος ορθόδοξος βασιλέας της Αγγλίας). Καθ’ όλη τη διάρκεια της ημέρας οι Νορμανδοί ιππότες επετίθεντο συνεχώς κατά της αγγλοσαξονικής φάλαγγας και μέχρι το σούρουπο ο Χάρολντ ήταν νεκρός και η αγγλοσαξονική αντίσταση είχε καταρρεύσει.

Γουίλιαμ Ι

Η νίκη του Γουίλιαμ στη μάχη του Hastings, στις 14 Οκτωβρίου 1066 ολοκλήρωσε ουσιαστικά την κατάκτηση και θεωρείται ως ορόσημο και «αρχή της αγγλικής ιστορίας». Ένας από τους παράγοντες που διευκόλυνε την κατάκτηση των Νορμανδών υπήρξε η εισβολή των Βίκινγκς στη βόρεια Αγγλίας από τον Harald ΙΙΙ της Νορβηγίας τον Σεπτέμβριο του 1066 καθότι δεν επέτρεψε στην Αγγλία να συγκεντρώσει αρκετό στρατό για να αποκρούσει τον νέο εχθρό.

Επιπλέον η Νορμανδική επιρροή είχε «ήδη εισβάλλει» πολιτιστικά και πολιτικά στην Αγγλία πριν από το 1066. Να σημειωθεί ότι η κατάκτηση της Ουαλίας από τους Νορμανδούς πραγματοποιήθηκε αποσπασματικά και ολοκληρώθηκε το 1282, κατά τη διάρκεια της βασιλείας του Εδουάρδου I. Ο ίδιος βασιλιάς αν και υπέταξε την Σκωτία, δεν την κατέκτησε πραγματικά, καθώς αυτή απέκτησε εκ νέου τοπική κυριαρχία, και παρέμεινε ανεξάρτητο βασίλειο μέχρι το 1707 διατηρώντας μάλιστα ξεχωριστή μοναρχία μέχρι το 1603.

Οι Νορμανδοί κατακτητές εισήγαγαν τα γαλλικά ως κυρίαρχη γλώσσα των στην Αγγλία, εκτοπίζοντας τα αγγλικά για σχεδόν 300 χρόνια. Η η Αγγλία παρέμεινε πολιτιστικά και οικονομικά στάσιμη για σχεδόν 150 χρόνια. Οι περισσότεροι βασιλείς δεν διέμεναν για μεγάλο χρονικό διάστημα στην Αγγλία, προτιμώντας να διοικούν από γαλλικές πόλεις, όπως η Ρουέν, επικεντρώνοντας την προσοχή τους στις πιο προσοδοφόρες γαλλικές επαρχίες. Η χώρα παραμένει μία ασήμαντη προσάρτηση της Νορμανδικής έκτασης και αργότερα ως φέουδο της αυτοκρατορίας των Ανδεγαυών (Angevin) του βασιλέα Ερρίκου II.

Aυτοκρατορία Aνδεγαυών (Angevin Empire) πηγή wikipedia

Ωστόσο το 1204, ο Γάλλος βασιλέας Φίλιππος ΙΙ κατέλαβε όλα τα εδάφη των Νορμανδικών και Ανδεγαυών κατακτήσεων στη Γαλλία, εκτός τςη Γασκώνης. Αυτό θα οδηγήσει αργότερα στον Εκατονταετή πόλεμο όταν Άγγλοι βασιλείς προσπάθησαν να ανακτήσουν τα εδάφη τους στη Γαλλία.

Οι κατακτητές παρέμειναν διαχωρισμένοι εθνικά από το γηγενή πληθυσμό της Αγγλίας, αλλά κατά τη διάρκεια των αιώνων, ιδιαίτερα μετά το 1348 όταν πανδημία πανώλης (Μαύρος Θάνατος) εξόντωσε σημαντικό αριθμό από την αγγλική αριστοκρατία, οι δύο εθνότητες συγχωνεύθηκαν.

Hereward the Wake (ο άγρυπνος)

Ο σημαντικότερος θύλακας αντίστασης ήταν η «νήσος» Ely της οποίας οι φυσικές άμυνες (βαλτώδεις εκτάσεις, δυσπρόσιτη περιοχή) έγιναν αντικείμενο εκμετάλλευσης από τον αρχηγό των Σαξώνων Hereward.

Μετά από πολλές περιπέτειες, όπως τη λεηλασία της μονής στο Peterborough, την οποία πραγματοποίησε ο Hereward προκειμένου να προλάβει τον Νορμανδό ηγούμενο Turold, πήγε στο Ely και ανέλαβε την γενική διοίκηση των Σαξώνων οι οποίοι αψήφησαν τους Νορμανδούς.

Ο Γουίλιαμ είχε στρατοπεδεύσει με τον στρατό του στο Μπράντον, αλλά ήταν αδύνατον να βρει διέξοδο μέσω των βάλτων, διαπιστώνοντας ότι δεν θα μπορούσε να κάνει μια επιτυχημένη επίθεση κατά του Ely από την κατεύθυνση του Μπράντον. Ο Γουίλιαμ μετακίνησε στο στρατό του στο Cambridge και προσπάθησε να αποκτήσει πρόσβαση στο Ely μέσω διαδρόμων των Stuntney, Little Thetford και Aldreth αλλά εμποδιζόταν από τον Hereward και τους οπαδούς του.

Isle of Ely
Το όνομα σημαίνει “νησί των χελιών” λόγω των χελιών που υπήρχαν στον ποταμό και αλιευόντουσαν για τροφή.

Λόγω της μεγάλης απόστασης από το Ely oι Νορμανδοί έπρεπε να κατασκευάσουν ξύλινες σχεδίες προκειμένου να πραγματοποιήσουν μια πλήρη επίθεση κατά του οικισμού. Εν τω μεταξύ ο Hereward εργαζόταν με σκοπό την παγίδευση των γεφυρών και σχεδίων με εκρηκτικά.

Όταν τελικά οι γέφυρες ήταν έτοιμες για την επίθεση, ο Hereward τις πυρπόλησε, όμως οι μοναχοί του Ely δεν ήταν σε πλήρη συμφωνία με τον Hereward και ο William εν τω μεταξύ είχε αποκτήσει πρόσβαση μέσω πληροφοριών που του έδιδαν οι μοναχοί. Τελικά η απόπειρα δολιοφθοράς απέτυχε και ο Hereward δραπέτευσε, αλλά παρά την “συνεργασία” ο Γουίλιαμ επέβαλλε βαριά ποινή στους μοναχούς και τον ηγούμενο της Ely.

Λέγεται ότι προκειμένου να ικανοποιήσουν τον Γουίλιαμ οι μοναχοί έπρεπε να λιώσουν ή να πωλήσουν σχεδόν όλα τα αντικείμενα χρυσού και αργύρου στην εκκλησία, συμπεριλαμβανομένων σταυρών, βωμών, ιερών, δισκοπότηρων, δισκαρίων, κυπέλλων και πάνω απ’ όλα την εικόνα της Παναγίας «να κάθεται με το θείο βρέφος σε θρόνο» μια θαυμάσια εργασία του ηγούμενου Elsin (πέθανε το 1016) καθώς και τέσσερις ξύλινες φιγούρες των Παρθένων εμπλουτισμένες με χρυσό – ασήμι και πολύτιμους λίθους.

 Πηγές

Ann Williams: «The English and the Norman Conquest».  Boydell Press  2000

Peter Marren :. «1066-The Battles of York, Stamford Bridge & Hastings». Battleground Britain 2004

About these ads